آرتروز زانو باعث می شود که قدم برداشتن و راه رفتن برای شما سخت و دردناک شود. هنگام ابتلای شما به این بیماری، تورم، درد و سفتی مفصل تنها برخی از علائمی است که مشاهده می کنید.

مفصل زانو یک مفصل لولایی است که حرکات باز و بسته شدن دارد. مفصل از سه استخوان اصلی تشکیل شده است. در جایی که دو استخوان به هم می رسند، مفصل تشکیل می شود و یک پوشش محافظ از غضروف دارد. تکه های اضافی غضروف که به عنوان «مینیسک» شناخته می شوند، بیشتر از زانو محافظت می کنند. تمام این قطعات محافظ غضروف باعث می شوند که استخوان های زانو به هم پیچ نخورند. اگر این اتفاق رخ دهد، بسیار دردناک است.

انواع مختلف آرتروز وجود دارد و پزشک باتوجه به نوع آرتروز، نوع درمان را پیشنهاد می کند. در این مقاله از وب سایت پزشک لاین به تمام دلایل و روش های درمان اشاره کرده ایم. با ما تا آخر همراه باشید و اگر نیاز به مشاوره آنلاین پزشکی داشتید، از بخش مربوطه استفاده نمایید و با متخصصین ارتوپد ما در پزشک لاین گفتگو کنید.

علائم آرتروز زانو

معمولاً، علائم مرتبط با آرتروز زانو عبارتند از:

  • کرپیتوس یا سر و صدای مفاصل؛
  • دردی که به نظر می رسد مربوط به آب و هواست و با خیس شدن و مجاورت در هوای بارانی بدتر می شود؛
  • سفتی، سختی مفاصل؛
  • ورم؛
  • ضعف در مفصل زانو.

علائمی مانند گرما و قرمزی روی مفصل اغلب از علائم نقرس هستند، اما این علائم باتوجه به درجه ی التهاب تقریباً ممکن است در هر نوع آرتریت رخ دهند.

معمولاً، علائم آرتروز زانو با گذشت زمان بدتر می شوند. علائم آرتروز در مراحل بعدی ممکن است شامل تغییر شکل و سفتی مفصل باشد که باعث می شود حرکت و راه رفتن برای فرد دشوار شود. با این حال، علائم شدید آرتروز زانو می توانند به صورت ناگهانی ظاهر شوند.

انواع آرتروز زانو

انواع آرتروز زانو

تحقیقات حاکی از این است که بیش از 100 نوع آرتروز وجود دارد. برخی از انواع آرتروز زانو عبارتند از:

استئوآرتریت

استئوآرتریت (OA) ، رایج ترین نوع آرتروز زانوست. استئوآرتریت، هنگامی رخ می دهد که غضروف محافظ استخوان فرسوده می شود. بعد از فرسایش غضروف ها، استخوان های مفصل زانو با یکدیگر برخورد می کنند. این باعث ایجاد خار استخوانی (استئوفیت) در انتهای استخوان ها می شود. خار استخوانی ممکن است دردناک باشد و راه رفتن و حرکت را مختل کند.

آرتروز پس از سانحه

آسیب های قدیمی در زانو و مفاصل اطراف زانو می تواند همچنان باعث آرتروز پس از سانحه شود. این آرتروز ممکن است که پس از آسیب یا جراحت ایجاد شود. این آسیب باعث ساییدگی بیشتر مفصل زانو می شود و منجر به بروز آرتروز می شود.

نقرس

آرتریت نقرس نوعی آرتروز است که در آن بلورهای اوریک اسید در مفاصل از جمله مفصل زانو جمع می شوند. اوریک اسید یک ماده زائد است که از طریق تجزیه بافت های بدن ایجاد می شود. کریستال ها باعث تحریک التهاب، درد و تورم می شوند.

علت آرتروز زانو

انواع آرتروز زانو به دلایل مختلف بروز پیدا می کند.

استئوآرتریت ‏

در این بیماری، مفصل زانو دچار فرسودگی می شود. معمولاً، پس از 50سالگی بروز پیدا می کند، چون بیش از حد از مفاصل استفاده شده است.

نقرس

نقرس ممکن است چند علت یا عامل خطر داشته باشد. این موارد عبارتند از:

  • افزایش سن؛
  • داشتن سابقه خانوادگی ابتلا به نقرس؛
  • چاقی، چون اضافه وزن یعنی که بافت بیشتری وجود دارد که می تواند به اوریک اسید تجزیه شود؛
  • استفاده از داروهای خاص.

معمولاً، نقرس از انگشت شست پا شروع می شود. همچنین، فرد ممکن است که دچار سنگ کلیه شود و توده هایی در زیر پوستش ایجاد شود.

روماتیسم مفصلی

پزشکان دقیقاً نمی دانند که چه عواملی باعث بروز روماتیسم مفصلی می شود اما عوامل ژنتیکی ممکن است در بروز آن نقش داشته باشند.

آرتروز پس از سانحه

آرتریت پس از سانحه به علت آسیب قبلی مفصل زانو مانند پیچ ​​خوردگی یا پارگی غضروف رخ می دهد.

تشخیص

پزشکان آرتروز زانو را از طریق معاینه فیزیکی، تصویربرداری و آزمایش تشخیص می دهند. در ابتدا، پزشک سابقه پزشکی فرد را بررسی می کند. در مرحله بعدی، زانو را با نگاه کردن، لمس بررسی می کند.

پزشک علائم احتمالی آرتروز و آسیب در اطراف زانو و بخشهای دیگر را بررسی می کند؛ زیرا برخی از انواع آرتروز اغلب قسمتهای دیگر بدن را تحت تأثیر قرار می دهد. بعضی از انواع آرتروز فقط روی یک زانو تأثیر می گذارد، در حالی که برخی دیگر معمولاً هر دو زانو را تحت تأثیر قرار می دهند. همچنین، پزشک انجام تصویربرداری را برای تشخیص تغییرات در مفصل زانو توصیه می کند. انواع روشها عبارتند از:

  • اشعه ایکس؛
  • سی تی اسکن؛
  • اسکن MRI.

روشهای تصویربرداری به پزشک کمک می کند تا آسیب بافت های اطراف استخوان های زانو را تشخیص دهد.
آزمایش اوریک اسید هم به تشخیص نقرس کمک می کند.

روش جدید و درمان قطعی آرتروز زانو

درمان قطعی آرتروز زانو

معمولاً، پزشکان مراقبت در منزل را برای کاهش درد و جلوگیری از بدتر شدن علائم پیشنهاد می کنند. با گذشت زمان، ممکن است فرد به دارو یا جراحی احتیاج داشته باشد. قبل از خود درمانی حتما با یکی از متخصصین ارتوپد ما گفتگو و مشاوره کنید. برخی از روشهای مراقبت از آرتروز زانو در منزل عبارتند از:

  • کاهش وزن؛
  • انجام تمرینات ملایم و آرام؛
  • استفاده از کمپرس گرم یا سرد برای کاهش التهاب؛
  • انجام تمرینات فیزیوتراپی برای تقویت عضلات اطراف مفصل و بهبود انعطاف پذیری؛
  • مصرف داروی ضد درد، مانند استامینوفن (Tylenol) یا داروی ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAID)، مانند ایبوپروفن.
  • استفاده از زانوبند یا بستن پارچه الاستیک اطراف زانو.

درمان های جایگزین

برخی از روشهای درمانی جایگزین یا مکمل نیز ممکن است به تسکین درد کمک کنند. این روشها عبارتند از:

طب سوزنی: متخصص، یک سوزن نازک را وارد نقاط خاصی از بدن می کند.

بالنو تراپی: در این روش، مفصل زانو را در آب گرم و آب معدنی قرار می دهند.

با این حال، هیچ مدرکی اثبات نمی کند که این روشها برای همه ی افراد مبتلا به آرتروز مفید باشد.

بعضی از افراد برای تسکین درد از دستگاه تحریک الکتریکی عصب از طریق پوست (TENS) استفاده می کنند. این دستگاه، جریان الکتریکی ضعیفی را به نقاط مختلف وارد می کند.

درمان آرتروز زانو با دارو

اگر روشهای درمانی در منزل موثر نبودند، فرد ممکن است که به درمان پزشکی نیاز داشته باشد.

دولوکستین (Cymbalta): داروی ضد افسردگی است که ممکن است به تسکین درد مزمن کمک کند.

کپسایسین: در برخی کرم ها و پمادهای موضعی وجود دارد.

ریزدرونات (اکتونل): روش درمانی برای پوکی استخوان است؛ اما ممکن است به حفظ غضروف نیز کمک کند.

همه این داروها می توانند عوارضی به همراه داشته باشند. باید حتما تحت نظر پزشک دارو مصرف کنید.

کرم های کپسایسین ممکن است باعث بروز قرمزی و درد شوند. در صورت ابتلا به بیماری های دیگر، نباید از این کرم ها استفاده کنید!

داروی ضد روماتسیمی اصلاح‌کننده بیماری برای آرتریت روماتوئید

افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید ممکن است به داروهایی نیاز داشته باشند که نه تنها کل سیستم بلکه مفصل زانو را تحت تأثیر قرار دهد. برخی از داروها که پزشکان تجویز می کنند، عبارتند از:

  • سولفات هیدروکسی کلروکین(پلاکونیل)؛
  • لفلونوماید (آراوا)؛
  • متوترکسات (روماتروکس)؛
  • مایکوفنولات موفتیل (سل سپت)؛
  • سولفاسالازین (سولفازین)؛
  • توفاسیتینیب (زلجانز).
    همچنین، پزشکان می توانند برای کاهش التهاب در مفصل زانو کورتون نیز تزریق کنند. معمولاً این داروها فقط به صورت کوتاه مدت باعث تسکین درد می شوند و استفاده طولانی مدت از آنها ممکن است عوارض جانبی در پی داشته باشد.

عمل جراحی

معمولاً، جراحی زانو آخرین روش درمان آرتروز زانوست.
نمونه هایی از این روش ها عبارتند از:

آرتروسکوپی: جراح برای فهمیدن مناطق احتمالی آسیب، ابزارهای کوچکی را وارد زانو می کند. در عین حال، با این روش، پزشک می تواند قطعات استخوان آسیب دیده ی زانو را از بین ببرد تا درد را کاهش دهد. اگر مینیسک یا رباط های اطراف زانو دچار پارگی شده باشد، پزشک به صورت همزمان این قسمتها را ترمیم می کند.

پیوند غضروف: پزشک ممکن است غضروف را از ناحیه دیگری از بدن به استخوان های اطراف زانو پیوند بزند.

تعویض کامل یا جزئی زانو: جراح، مفصل آسیب دیده زانو را بر می دارد و مفصل فلزی یا پلاستیکی را جایگزین مفصل زانو می کند.

نکاتی که باید به خاطر داشته باشید

فعال بودن: عدم انجام فعالیت های بدنی می تواند باعث سفتی، ضعف عضلات و کاهش دامنه ی حرکتی مفصل شود.

استراحت دادن زانو: پس از احساس درد و انجام تمرینات بدنی به زانوهایتان استراحت دهید.

تزریق کورتیکواستروئید: تزریق کورتیکواستروئید می تواند باعث تسکین التهاب شود. اما نباید آن را بیش از سه تا چهار بار در سال تزریق کنید.
تزریق کورتیکواستروئید می تواند بخشهای مختلف بدن را تحت تأثیر قرار دهد و باعث استئونکروز زانو شود. همچنین، ممکن است باعث تضعیف غضروف محافظ اطراف مفصل زانو شود.

افراد همیشه باید قبل از انجام این تزریقات در مورد عوارض جانبی با پزشک مشورت کنند.

سایر دلایل درد زانو

آرتروز، تنها علت درد زانو نیست. برخی از علل درد زانو عبارتند از:

  • بیماری هایی که کل بدن را تحت تأثیر قرار می دهد مانند لوپوس یا سپسیس( عفونت شدید)؛
  • التهاب نواحی اطراف مفصل، مانند تاندون ها.

اگر به صورت مداوم درد زانو به خصوص همراه با تورم دارید، باید حتما با پزشک مشاوره کنید.